Οι ρωγμές που εμφανίζονται μόνο μετά από έναν κύκλο φούρνου σπάνια αποτελούν κατασκευαστικό ελάττωμα. Στις περισσότερες αστοχίες πεδίου, το κεραμικό Al2O3 μέρος ήταν άθικτο κατά την παράδοση και ράγισε επειδή το θερμικό φορτίο υπερέβη το όριο θερμικού σοκ του. Η κατανόηση της αντοχής σε θερμικό σοκ στο κεραμικό αλουμίνας είναι η διαφορά μεταξύ ενός εξαρτήματος που διαρκεί χιλιάδες κύκλους και ενός που αποτυγχάνει την πρώτη εβδομάδα.
Η αναφορά βλάβης είναι σχεδόν πάντα ίδια: ένας σωλήνας φούρνου, ένα σκάφος καύσης ή ένα περίβλημα θερμοστοιχείου επιβιώνει μήνες σταθερής λειτουργίας, στη συνέχεια θραύεται κατά τη διάρκεια μιας θέρμανσης, μιας ψύξης ή μιας μερικής αλλαγής φορτίου. Επειδή το μέρος φαίνεται καλό σε θερμοκρασία δωματίου, η βλάβη αποδίδεται στο υλικό. Στην πραγματικότητα, το έναυσμα είναι μια κλίση θερμοκρασίας - η μία όψη του κεραμικού οξειδίου του αλουμινίου θερμαίνεται ή ψύχεται πολύ πιο γρήγορα από την άλλη, και η ασυμφωνία δημιουργεί εσωτερική τάση.
Το κεραμικό δεν παραμορφώνεται πλαστικά. Όταν μια γρήγορη αλλαγή θερμοκρασίας δημιουργεί μια απότομη κλίση, η καυτή επιφάνεια προσπαθεί να διασταλεί ενώ ο πιο ψυχρός πυρήνας την περιορίζει, παράγοντας εφελκυστική τάση στην επιφάνεια. Εάν αυτή η τάση υπερβεί την αντοχή κάμψης του υλικού, ξεκινά μια ρωγμή - συνήθως σε μια άκρη, μια τρύπα ή μια αλλαγή διατομής, όπου συγκεντρώνεται η τάση. Δύο παράγοντες ελέγχουν τον κίνδυνο: ο συντελεστής θερμικής διαστολής (CTE) και πόσο γρήγορα μπορεί να απορρίψει θερμότητα η διατομή. Υψηλό CTE και παχιά τοιχώματα αυξάνουν την κλίση για τον ίδιο ρυθμό αλλαγής.
Αυτές οι αρχές έχουν μεγαλύτερη σημασία για τους σωλήνες φούρνου από κεραμικό Al2O3 υψηλής θερμοκρασίας, τα σκάφη καύσης χημικά σταθερά και τους σωλήνες προστασίας θερμοστοιχείων θερμικά σταθερούς - τα μέρη που βλέπουν τις πιο απότομες κλίσεις σε έναν κλίβανο ή μια γραμμή θερμικής επεξεργασίας.
| Παράμετρος | Τιμή | Βάση |
|---|---|---|
| Περιεκτικότητα σε αλουμίνα | 99% Al2O3 | (P) |
| Μέγιστη συνεχής θερμοκρασία | 1700 °C | (P) |
| Αντοχή σε θερμικό σοκ | 200 °C διαφορά | (T) |
| Συντελεστής θερμικής διαστολής | 7.6 × 10-6/°C | (P) |
| Θερμική αγωγιμότητα (20 °C) | 27 W/m·K | (P) |
| Αντοχή κάμψης | 330 MPa | (P) |
| Εύρος πάχους τοιχώματος | 1–20 mm | (P) |
| Συμπεριφορά επιφάνειας μετά από 500 κύκλους | Καμία διείσδυση ρωγμής | (C) |
Κλειδί βάσης: (P) προδιαγραφή σελίδας προϊόντος; (T) τυπική τιμή υλικού; (C) προς επιβεβαίωση με δοκιμή κύκλου στο πραγματικό μέρος.
Ναι. Μικρές ατέλειες συσσωρεύουν υπο-κρίσιμη τάση σε κάθε κύκλο. το μέρος μπορεί να περάσει μια μεμονωμένη δοκιμή και να αποτύχει μετά από αρκετές επαναλήψεις, οπότε πάντα δοκιμάζετε με κύκλους ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα.
Συνήθως το αντίθετο. Ένα παχύτερο τοίχωμα αυξάνει την κλίση της θερμοκρασίας και την αποθηκευμένη ελαστική ενέργεια, γεγονός που καθιστά την ρωγμή πιο πιθανή, όχι λιγότερο.
Δεν υπάρχει καθολικός αριθμός, αλλά παραμένοντας κάτω από περίπου 200 °C διαφοράς μεταξύ του φορτίου και του κεραμικού, και αυξάνοντας αργά, διατηρείται η τάση εντός του ορίου του υλικού.
Αξίζει να διαχωρίσουμε δύο ερωτήσεις: εάν το υλικό μπορεί να αντέξει την κλίση καθόλου, και εάν το συγκεκριμένο μέρος είναι απαλλαγμένο από ατέλειες που μετατρέπουν την τάση σε ρωγμή. Οι ακμές, οι μικρο-ρωγμές από μηχανική κατεργασία και τα υπερμεγέθη κόκκοι μειώνουν το πρακτικό όριο, οπότε ο έλεγχος του ψημένου σώματος έχει τόση σημασία όσο και τα δεδομένα της ποιότητας. Ένας σωλήνας ή σκάφος από κεραμικό Al2O3 κατασκευασμένος με ελεγχόμενη δομή κόκκων και επιθεωρημένος για ατέλειες επιφάνειας ανέχεται πολύ περισσότερους κύκλους από ένα ονομαστικά πανομοιότυπο μέρος με κρυφές ατέλειες.
Για μια δεύτερη άποψη για το πώς ένα τεχνικό κεραμικό μηχανικά σχεδιάζεται έναντι συνδυασμένης θερμικής και χημικής επίθεσης, δείτε διπλή προστασία από θερμικό σοκ και διάβρωση.